Zorg die rekening houdt met taal en geloof

Waarom dit telt

Een verpleegkundige die de taal van de patient spreekt, hoort meer. Pijn, angst en twijfel komen zelden in een tweede taal boven water.

En er is meer dan taal. Wie wast wie. Wie mag in de kamer zijn. Of een vrouw door een man geholpen mag worden. Wat er gezegd mag worden over wat komt, en aan wie. Wie in het gezin beslist. Dat loopt soms anders dan de verpleegkundige verwacht.

Wat je mag vragen aan een praktijk

• Spreekt er iemand in je team onze taal?
• Kan er een vrouwelijke verpleegkundige komen?
• Hebben jullie ervaring met gezinnen zoals het onze?
• Kunnen de bezoeken rond de gebedstijden of rond het vasten gelegd worden?
• Weten jullie wat er bij ons rond het levenseinde gebruikelijk is?

Wat je zelf best op voorhand zegt

• Wie de contactpersoon is in het gezin, en wie meebeslist.
• Wat er voor je niet kan, en waarom.
• Of er iets is dat de patient zelf niet mag of wil horen. Daar gaat een verpleegkundige zorgvuldig mee om, binnen wat wettelijk mag.
• Wat er moet gebeuren op het moment van overlijden, en wie dan gebeld wordt.

Een eerlijke nuance

Een praktijk die zegt dat ze alles kennen van elke gemeenschap, overdrijft. Wat je wel mag verwachten, is dat er gevraagd wordt in plaats van aangenomen.

Daarom staat bij elke praktijk gewoon welke talen ze spreken en waar ze ervaring in hebben. Geen keurmerk, geen sterren, wel de feiten.

Deze pagina legt uit hoe de zorg praktisch geregeld is. Het is geen medisch advies. Wat in je situatie nodig is, beslis je huisarts samen met je.

Veelgestelde vragen